بایتگین زمینداوری، والیِ ناحیهٔ زمینداور، از سرداران نامدار در روزگار فرمانروایی امیر محمود غزنوی بود. او را نخستین غلامِ امیر محمود دانستهاند و همین نزدیکی
خدیجه جوزجانی، دختر محمد بن احمد جوزجانی، یکی از محدثان و فقهای برجسته زن در مذهب ابوحنیفه بود. او در اواخر سده سوم یا اوایل
امیر بوجعفر از شخصیتهای مهم و سرداران برجسته عیاران سیستان در اوایل قرن چهارم هجری قمری بود؛ دورهای که در آن، کشاکش مدعیان قدرت و
دنانیر برمکی، شاعر و موسیقیدان برجستهی عصر عباسی، در نیمهی اول سدهی دوم هجری در خراسان یا چین دیده به جهان گشود. او در محیط
احمدیا از سرداران برجسته عیاران سیستان در آغاز قرن چهارم هجری قمری بود؛ گروهی که افزون بر کارکردهای رزمی، در روزگار آشوب و تزلزل قدرتهای
جهانملکه، دختر گرانمایه سلطان مسعود غزنوی، در سده پنجم هجری در غزنی، دیار فرهیختگی و فرهنگ، متولد شد. او از جمله زنانی است که نامش
دولت سمرقندی از شاعران گمنام زن در ادبیات فارسی بوده است که در سدهٔ هشتم هجری در شهر سمرقند چشم به جهان گشود. او نابینا
زنگالود از چهرههای برجسته و مشهور عیاران سیستان در اوایل قرن چهارم هجری بود. او از جمله مبارزانی بود که همراه با دیگر عیاران، پیوسته
حره، دختر سبکتگین، یکی از زنان هوشمند و سیاستمدار برجسته نیمه دوم سده چهارم هجری بود. لقب “حره” به عنوان نشانهای از احترام برای زنان
بیبی مهلقا، معروف به بائی چندا، از زنان دانشمند، شاعر و ادیب برجسته زبان فارسی و مادر شعر اردو در دوره خراسان بود. او در
سرماتک عیار از چهرههای برجسته و دلیر دوران خود و یکی از فرماندهان نامدار عیاران بود که در کنار یعقوب بن لیث صفاری، بنیانگذار سلسله
ریحانه معروف به ریحانه مجنونه از عارفان و صوفیان خراسانی است. در منابع تاریخی، تاریخ و دوره ولادت و وفات او ذکر نشده است. این
