سید حیدر احمدی بلندی، در ۲۳ جوزا/خرداد سال ۱۳۶۴ هجری خورشیدی در شهرستان بلخاب، ولایت سرپل، چشم به جهان گشود. دورهٔ آموزش مکتب را در زادگاهش و ولایت بلخ به پایان رساند.
آقای احمدی مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد و سپس کارشناسی ارشد و دکتری خود را نیز در همین رشته در دانشگاه تهران ادامه داد و به پژوهشهای تخصصی در حوزهٔ زبان و ادبیات فارسی پرداخت.
احمدی بلندی از چهرههای فعال نسل جدید شاعران افغانستان است و بیشتر در قالبهای غزل و رباعی شعر میسراید. شعرهای او عمدتاً مضامین مذهبی، اجتماعی و عاشقانه دارند. فعالیتهای ادبی و فرهنگی او از سال ۱۳۸۴ هجری خورشیدی با عضویت در «انجمن قلم افغانستان» و «انجمن نویسندگان بلخ» آغاز شد و همراه با شماری از شاعران جوان بلخ، «حلقهٔ ادبی زلف یار» را بنیان نهاد که در پویایی و رشد ادبیات جوانان نقش مؤثری ایفا کرد. از مهمترین کارهای ادبی او میتوان به گردآوری و نشر کتاب «عشق با حروف مقطعه»، گزیدهای از شعر مذهبی معاصر افغانستان، و نیز نگارش پژوهشها و مقالاتی چون «شاهنامهپژوهی در افغانستان»، «صلح از دیدگاه مولانا» و «شعر آیینی افغانستان» اشاره کرد.
حیدری بلندی در کنار فعالیتهای ادبی، در عرصهٔ رسانه، آموزش و فرهنگ نیز حضوری گسترده داشته است. سردبیری و مدیریت مسئول روزنامهٔ «عصر نو»، سردبیری هفتهنامهٔ «ظهور»، دبیری فرهنگی هفتهنامهٔ «سلام»، دبیری خبر رادیو و تلویزیون ملی سرپل، خبرنگاری روزنامهٔ «ماندگار» و عضویت در هیئت تحریریهٔ چندین نشریه در کابل و بلخ از جمله مسئولیتهای رسانهای بود که او انجام داده است. وی همچنین بهعنوان آموزگار و مدرس ادبیات فارسی در دانشگاهها و مکاتب بلخ تدریس کرده است.
