محمد صابر یوسفی در ۲۶ ثور/اردیبهشت سال ۱۳۴۴ هجری خورشیدی در ولایت کندز دیده به جهان گشود. دورهٔ آموزش مکتب را در زادگاهش به پایان رساند و سپس وارد دانشکدهٔ آموزش و پرورش دانشگاه کندز شد و در رشتهٔ کیمیا به درجهٔ لیسانس نایل آمد.
آقای یوسفی در کنار تحصیلات دانشگاهی، آموزشهای تخصصی متعددی را در حوزهٔ ژورنالیسم رادیویی در کشورهای تاجیکستان و آلمان فرا گرفت. فعالیت ادبی او از سال ۱۳۶۲ هجری خورشیدی آغاز شد و تا امروز ادامه یافته است. وی از سالهای جوانی به سرودن شعر و نگارش داستان کوتاه روی آورد و آثارش در نشریات و مجلات معتبر داخل و خارج از کشور منتشر شدهاند.
نخستین مجموعهٔ شعری او با عنوان «تا مرز آفتاب»، دربرگیرندهٔ سرودههای نخستین سالهای شاعری اوست. پس از آن، مجموعههای شعری «حلول آبی باران» و «در رهگذار باد» از سوی نشر مولانا به چاپ رسیدند. افزون بر این، چندین اثر دیگر از او آمادهٔ انتشار است که از آن میان میتوان به مجموعههای شعری «بالی میان باران»، «ما و باران و کبوتر» و «لبخند و آیینه»، مجموعهٔ داستانهای کوتاه «در پنجههای شیطان»، و نیز آثار پژوهشی و ادبی چون «واقعگرایی و شعر»، «ریالیزم در گسترهٔ شعر امروز»، «هایدروکاربنها»، «بحثی در فلسفه و عرفان» و «اداره و بارآورد اجتماعی» اشاره کرد.
محمد صابر یوسفی در کنار فعالیتهای ادبی، کارنامهای گسترده در عرصههای رسانهای و مدنی نیز دارد. او بهعنوان مدیرمسؤول روزنامهٔ کندز، رئیس رادیو و تلویزیون دولتی کندز، هماهنگکنندهٔ دفتر ولایتی مجتمع جامعهٔ مدنی (مجما) و خبرنگار رادیو دویچهولهٔ آلمان، در حوزههای رسانه و فرهنگ نقشآفرینی کرده است. گسترهٔ فعالیتهای ادبی، فرهنگی و رسانهای او بیانگر تعهدی پایدار به رشد فرهنگ، ارتقای آگاهی اجتماعی و پویایی ادبیات معاصر افغانستان است.
