ماهرُخ معروف به طبیبه بلخی از خاندان علمی و دهقان‌زادگان بلخ بود که در نیمهٔ دوم سدهٔ سوم هجری می‌زیست؛ دوره‌ای که بلخ یکی از مراکز مهم طب، داروشناسی و آموزش‌های علمی در خراسان به‌شمار می‌رفت. او آموزش‌های نخستین را نزد پدرش، که خود داروشناس و طبیب تجربی بود، فراگرفت.
