وحید صابری، از آوازخوانان مطرح افغانستان و از اعضای گروه موسیقی «باران»، روز شنبه، ۳۰ عقرب/آبان سال ۱۴۰۵ هجری خورشیدی، در خانهاش در تاشکند، پایتخت ازبیکستان، چشم از جهان فروبست. او در دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی با اجراهایش در رادیو تلویزیون ملی افغانستان و همکاری با گروه «باران» به شهرت رسید و در سالهای مهاجرت نیز به آوازخوانی و ضبط آهنگ ادامه داد.
نعمتالله رحمانی، رئیس اتحادیهٔ شهروندان افغانستان مقیم ازبیکستان، به رسانهها گفت که دوستان و آشنایان صابری صبح شنبه به خانهٔ او رفتند و پیکر بیجانش را یافتند. به گفتهٔ رحمانی، صابری بیماری قلبی داشت و زیر نظر داکتران بود.
صابری آوازخوانی را در صنف یازدهم لیسهٔ عالی حبیبیهٔ کابل آغاز کرد. نخست در گروه موسیقی مکتب آواز خواند و سپس در گروه موسیقی «کابل» سازهای ضربی نواخت. او در سال ۱۳۵۷ هجری خورشیدی، با اجرای آهنگ «از غمت ای نازنین» احمد ظاهر، در آزمون آوازخوانی رادیو تلویزیون ملی افغانستان کامیاب شد. عبدالوهاب مددی در آغاز کارش در رادیو تلویزیون از او پشتیبانی کرد و صابری نخستین آهنگ خود را با همکاری ساحر هراتی، شاعر و آهنگساز، به ثبت رساند. او در روایت سالهای نخست آوازخوانیاش، از امانی و احمد ظاهر بهعنوان الگوهای خود یاد میکرد. چند سال پس از آغاز فعالیت در رادیو تلویزیون ملی، صابری به گروه «باران» پیوست. او در گفتوگو با وحید پیمان برای روزنامهٔ «۸صبح» گفته بود که در سال ۱۳۶۲ هجری خورشیدی، به دعوت فرهاد دریا، عضویت این گروه را پذیرفت. «بهار آمده» از اجراهای شناختهشدهٔ او با «باران» است. صابری پس از جدایی از گروه نیز بهگونهٔ مستقل آواز خواند و کنسرت برگزار کرد. آهنگهایی چون «یک روز بلند آفتابی»، «ابرها اگر ببارد» و «دو موجود ز هستی گرامیتر است» با صدای او در میان مردم رواج یافتند. در «دو موجود»، مهر مادر و دلبستگی به میهن در کنار هم آمدهاند و این آهنگ از آثاری است که بسیاری از شنوندگان، صدای صابری را با آن به یاد میآورند.
در سال ۱۳۷۱ خورشیدی، صابری برای اجرای کنسرت به دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، رفت. به روایت خودش، تحولات سیاسی افغانستان در همان هنگام مانع بازگشتش به کشور شد. او از تاجیکستان به ازبیکستان رفت و در سالهای مهاجرت مدتی در مسکو زندگی کرد و دو آلبوم در آنجا ضبط کرد. سپس به ازبیکستان بازگشت و در تاشکند ساکن شد. تاشکند تا پایان عمر محل زندگی او بود.
بخشی از کارنامهٔ صابری در سالهای مهاجرت با همکاری نوازندگان هندی شکل گرفت. او در گفتوگو با روزنامهٔ «۸صبح» گفته بود که در دو سفر به هند، در مجموع ۹۰ آهنگ ضبط کرد. به گفتهٔ خودش، در این همکاری میخواست اجرای ترانههای افغانستان را با همراهی موسیقی هندی تجربه کند. دانشنامهٔ آریانا در سال ۱۳۸۸ خورشیدی گزارش داده بود که تا آن زمان شش آلبوم از صابری منتشر شده و بیش از صد آهنگ از او در آرشیف رادیو تلویزیون ملی افغانستان ثبت شده بود. «تقدیر»، «بامیان»، «وطنم کو» و «اندکاندک» از آلبومهاییاند که در هند تهیه شدند.
در سالهای اخیر نیز اجراهایی از صابری به نشر رسید. در سال ۲۰۲۱ میلادی، آهنگ ازبیکی «تمنا تمنا» را در برنامهی ویژهٔ عید خواند. در سال ۲۰۲۳ میلادی، شبکهٔ موسیقی آسیا اجرای «خمار» را در برنامهٔ جشنوارهٔ خود نشر کرد. صابری این آهنگ پشتو را بر سرودهای از عبدالباری جهانی ساخته بود و خود آن را خواند. این اجراها در کنار ترانههای فارسی او، بخشی از کارنامهٔ هنرمندی را نشان میدهند که به چند زبان آواز خواند و در سالهای دوری از افغانستان نیز به کار موسیقی ادامه داد.
وحید صابری در دهافغانانِ شهر کابل زاده شد. آموزشهای مکتب را در مکتب عمرا خان در واصلآباد آغاز کرد و در لیسهٔ عالی حبیبیه به پایان رساند. سپس در دانشگاه کابل، در رشتهٔ زبان و ادبیات روسی، تا مقطع ماستری تحصیل کرد.
خانهٔ مولانا درگذشت وحید صابری را به خانواده، بستگان، همکاران و دوستداران صدای او و به جامعهٔ هنری افغانستان تسلیت میگوید.
روانش شاد و یادش انوشه باد!






