فخرالدین محمد بن عمر بن حسین بن حسن طبرستانی رازی، در کنار دانشمند در امور دین، حکیم و طبیب هم بود. در سال ۴۵۰ هجری در ری متولد شد. فخر رازی پس از فراگیری علوم ابتدایی نزد پدر، برای تکمیل تحصیلات خود به مراکز علمی مختلف رفت و شاگردان برجسته‌ای چون کمال‌الدین سامانی و مجدالدین جیلی را دیدار و نزد آن‌ها تحصیل کرد. او در مسیر تحصیل و تدریس به شهرهایی مانند خراسان، ماوراءالنهر، هرات، غزنه و خوارزم سفر کرد و در هر مکان با علما و متکلمان برجسته به مناظره پرداخت.
