عبدالواحد سیدی، نویسنده، تاریخپژوه، پژوهشگر، روزنامهنگار، عارف و از چهرههای شناختهشدهٔ فرهنگی بلخ، روز جمعه ۱۴ جوزا/خرداد ۱۴۰۵ خورشیدی در زادگاهش بلخ، درگذشت.
عبدالواحد سیدی از پژوهشگران و نویسندگان پرکار معاصر بود که عمر خویش را در راه تحقیق، نگارش، مطالعه و خدمت به فرهنگ و دانش سپری کرد. وی در بلخ زاده شد و تا پایان زندگی پیوند خود را با این شهر تاریخی و فرهنگی حفظ کرد. او افزون بر فعالیتهای پژوهشی و فرهنگی، از اهل سلوک، معرفت و طریقت نیز بود و در میان فرهنگیان و اهل ادب به عنوان شخصیتی فرهیخته، متواضع و دلبستهٔ ارزشهای معنوی شناخته میشد.
سیدی در حوزههای تاریخ، جامعهشناسی، فلسفه، سیاست، عرفان و مطالعات فرهنگی آثار فراوانی از خود بر جای گذاشت. حاصل دههها تلاش علمی او، تألیف چندین عنوان کتاب و نگارش صدها مقاله و پژوهش در موضوعات گوناگون بود. مجموعهٔ چندجلدی «بازشناسی افغانستان؛ پژوهشی در سرگذشت تاریخی مناطق خراسانزمین»، «زن مکمل خلقت»، «از پاکستان تا قدس»، «از کوچهٔ عرفان» و پژوهشهایی دربارهٔ زندگی، اندیشه و آثار مولانا جلالالدین محمد بلخی و میرزا عبدالقادر بیدل از جمله آثار شناختهشدهٔ او بهشمار میروند.
آقای سیدی در کنار پژوهشهای تاریخی و اجتماعی، به عرفان و ادبیات عرفانی توجه ویژه داشت. او از دلبستگان و پژوهشگران اندیشهٔ مولانا جلالالدین محمد بلخی و میرزا عبدالقادر بیدل بود و در زمینهٔ بیدلپژوهی نیز مقالات و یادداشتهای متعددی نگاشت. توجه به میراث فکری و معنوی خراسان، بازخوانی متون عرفانی و معرفی چهرههای برجستهٔ ادب و عرفان فارسی از محورهای مهم فعالیتهای فکری او بهشمار میروند.
عبدالواحد سیدی افزون بر تألیف و پژوهش، در عرصهٔ روزنامهنگاری و فعالیتهای فرهنگی نیز حضوری مؤثر داشت. او از جمله چهرههایی بود که با قلم و اندیشهٔ خویش در پاسداری از زبان فارسی، ترویج فرهنگ مطالعه و گسترش آگاهی تاریخی و فرهنگی نقش ارزندهای ایفا کرد.
خانهٔ مولانا درگذشت عبدالواحد سیدی را به خانوادهٔ ایشان، جامعهٔ فرهنگی، دوستان و اهل قلم و اندیشه تسلیت عرض میکند و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و مغفرت الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارد.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
